Idź zawsze do przodu ! Szukaj swoich pasji i zainteresowań !
Dodatkowy tekst
<< Lipiec 2014
PonWtŚrCzwPiąSobNie
123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031
Księga gości
 
O mnie
gosia789gosia789
37
,
Gdańsk
Słówko o mnie
Witam wszystkich odwiedzających mojego bloga :) Jako osoba z pewnym doświadczeniem chorobowym postanowiłam poprzez tego bloga pomóc osobom załamanym, zniechęcon
Zobacz mój profil
Powrót

2012-08-13
PADACZKA A PRACA I ŻYCIE ZAWODOWE

Długo myślałam od czego zacząć , ale postanowiłam najpierw przytoczyć kilka myślę ważnych informacji na temat zawodów jakie osoba z padaczką raczej nie powinna wybierać, potem podzielę się z Wami opinią pewnego pisarza, który podpowiada w swojej książce co zrobić żeby praca którą wykonujesz zaczęła choć trochę sprawiać Ci przyjemność i dawała satysfakcję .

WYBÓR ZAWODU

Gdy poszukujemy pracy, albo musimy podjąć decyzję związaną z naszym życiem zawodowym, jako osoby dotknięte chorobą musimy przeanalizować :
1) Przepisy prawne , listy zawodów– W niektórych poradniach i podręcznikach podaje się listy zawodów dostępnych dla chorych na padaczkę. Listy te mają jednak charakter tylko informacyjny i pomocniczy ze względu na dużą różnorodność padaczek, ich przebiegu, pory występowania i rodzajów napadów oraz wyników leczenia. Jednoznacznie przeciwwskazane jest tylko wykonywanie takich zawodów, w których nawet krótkotrwałe zaburzenia świadomości mogą narazić na niebezpieczeństwo samych chorych lub inne osoby. Zaliczamy do nich m.in.: pilota, zawodowego kierowcę np.: komunikacji miejskiej, operatora ciężkiego sprzętu, chirurga oraz spawacza. Ponadto pacjenci nie powinni pracować z materiałami niebezpiecznymi, na wysokości oraz w nocy.
2) wyniki badań EEG – osoby u których w zapisie EEG zaobserwowano zmiany napadowe w odpowiedzi na fotostymulację (FS), odradza się długiej pracy przy komputerze (co nie znaczy że w ogóle nie można z komputera korzystać !) , pracy przy migających światłach stroboskopowych (np.: na koncertach czy przy projekcjach filmów z licznymi takimi efektami świetlnymi)itp. Zaleca się takim osobom w domu i w pracy oglądanie telewizji na ekranie nie większym niż 21 cali, w pomieszczeniu dobrze oświetlonym, ze światłem skierowanym na ekran, w odpowiedniej od niego odległości ,a także używanie pilotów.
3) Konsultacja i omówienie tematu z lekarzem prowadzącym

Pamiętajmy o najważniejszym , że osoba z padaczką ma prawo tak jak i zdrowa osoba kształcić się , wybierać szkołę , liceum, studia, dokształcać się , kończyć różne kursy, a przede wszystkim ma prawo poszukiwać pracy i rozwijać swoje życie zawodowe . Wszystko oczywiście w miarę własnych możliwości i na ile pozwala mu zdrowie.
Każdy chory na epilepsję jest pełnowartościowym pracownikiem , a jego wiedza i wykształcenie często przewyższa zawód który wykonuje . A więc dlaczego osoba z padaczką po studiach rzadko pracuje w swoim zawodzie , a jeśli nawet uda jej się znaleźć i zatrudnić w zakładzie pracy , dlaczego nie informuje nikogo o swojej chorobie ? Albo dlaczego rzadko takie osoby awansują i nie są traktowane na równi z innymi współpracownikami ?

1) PRACODAWCA - Niestety najczęstszą przyczyną takiej sytuacji jest oczywiście obawa pracodawcy który nie chce zatrudniać osoby chorej na padaczkę , bo boi się niespodziewanych następstw i wypadków przy pracy , które mogłyby powstać podczas napadu padaczkowego . Pracodawca zapomina jednak że skutków napadu padaczkowego, który wystąpi w normalnych warunkach na stanowisku pracy zabezpieczonym pod względem BHP, nie należy traktować jako wypadku przy pracy. Wypadkiem przy pracy jest takie działanie czynnika zewnętrznego, który prowadzi do uszkodzenia ciała lub urazu, natomiast w padaczce przyczyną ewentualnego upadku i uszkodzeń jest czynnik wewnętrzny. Zdaniem Polskiego Stowarzyszenia Ludzi Cierpiących na Padaczkę tylko takie wyraźne stwierdzenie w przepisach prawa mogło zapobiec wyolbrzymionym obawom pracodawców.

2) RODZICE, NAUCZYCIELE, WYCHOWAWCY - Po części winę można też przenieść na nauczycieli i wychowawców, a nawet na samych rodziców dzieci , które dopiero będą decydować o własnym zawodzie . Zdarza się, że normalnie rozwijającym się dzieciom dotkniętym epilepsją proponuje się szkoły specjalne, a młodszym odmawia przyjęcia do przedszkola. Im więcej dziecko wie o swojej chorobie tym lepiej poradzi sobie z poczuciem strachu i wstydu. Padaczka dotyka również dzieci w wieku przedszkolnym lub szkolnym - w tej sytuacji dołączają się problemy natury psychicznej, dziecko czuje się wyobcowane ze środowiska, bojące się nieustannie o możliwość wystąpienia napadu właśnie tu wśród rówieśników podczas zabawy, wspólnego spędzania czasu.
W dziecku należy wyzwalać pozytywne postawy i traktowanie padaczki jako poważnego schorzenia ale nie jako kalectwa i ciężaru na całe życie. Należy uświadomić dziecku jak ważne jest systematyczne przyjmowanie leków, umiejętność rozpoznania zbliżającego się napadu. Im więcej będziemy rozmawiać z dzieckiem o jego chorobie i związanych z tym uczuciach tym bardziej będziemy silni psychicznie w tym trudnym doświadczeniu jakim jest życie z padaczką. Dzieci dotknięte padaczką mają zazwyczaj prawidłową inteligencję i mogą uczęszczać do normalnych szkół. Również dzieci z ciężkimi i niedającymi się kontrolować napadami padaczkowymi mogą przebywać wśród swoich rówieśników na przykład w szkołach specjalnych. Każdą chorobę można pokonać! Rozpoznana u dzieci padaczka bardzo często wywołuje u rodziców postawę nadopiekuńczości. To błąd, bowiem dziecko dotknięte tą chorobą musi być przygotowane na pokonanie silnego stresu i trudności związanych z pojawiającymi się napadami. Dla dzieci chorych na padaczkę nie ma taryfy ulgowej. Nadopiekuńczość może doprowadzić do odebrania dziecku szansy na czynne życie z padaczką. Nasza przesadna troska o dziecko, w myśl przekonania, że jest ono już i tak wystarczająco nieszczęśliwe, doprowadza do krzywdzenia dziecka. Nie wolno zataić przed wychowawcami w przedszkolu czy w szkole faktu choroby. Należy mówić o padaczce z dzieckiem i wychowawcami oraz egzekwować prawidłowe postawy środowiska na fakt opieki nad dzieckiem z padaczką. W zależności od przebiegu choroby dziecko może przejawiać aktywność fizyczną. Uprawianie sportu jest jak najbardziej korzystne i pożądane, chore dzieci mogą grać w piłkę nożną, jeździć na rowerze (poza drogami publicznymi), uprawiać lekkoatletykę. Dozwolone jest również pływanie (koniecznie pod opieką dorosłej osoby umiejącej pomóc w sytuacji wystąpienia napadu). Należy przyjąć zasadę, że ograniczenia stosujemy do minimum ! Dzieci chore na padaczkę mogą uczestniczyć w koloniach obozach, warunkiem jest jedynie obecność fachowego personelu, który jest poinformowany o chorobie dziecka i umiejącego pomóc podczas napadu. Powinien też stale kontrolować przyjmowanie przez dziecko leków. Dziecko z padaczką po pewnym czasie stanie się dorosłym człowiekiem, który powinien posiadać wykształcenie lub konkretny zawód. Dlatego już o wiele wcześniej należy razem z dzieckiem omówić kwestię wykształcenia, podjęcia nauki zawodu. Jednak należy pamiętać o jednym: nie wolno ograniczać wyboru szkoły samą tylko chorobą.

Ludzie chorzy na padaczkę mogą wykonywać większość zawodów - jedynie należy unikać decyzji o zawodzie, w którym napad grozi bezpośrednio niebezpieczeństwem np. zawód kierowcy, spawacza czy chirurga. Padaczka niesie ze sobą pewne ograniczenia w różnych wykonywanych zawodach ale nie dyskwalifikuje człowieka i o tym należy pamiętać, oraz o naszej wspólnej akceptacji ludzi chorych .

SATYSFAKCJA I ZADOWOLENIE Z WYKONYWANEJ PRACY

Na koniec, chcę przekazać Wam parę cennych porad , o których przeczytałam w książce pewnego pisarza Dale Carnegie , a mogą się one przydać właściwie wszystkim osobom zatrudnionym na przeróżnych stanowiskach, zwłaszcza jeśli chodzi o prace biurowe, kierownicze, administracyjne itp.
Jeśli zależy Ci na efektywnej pracy, na pracy z której umiałbyś czerpać radość i zadowolenie, jeśli masz problem z ciągłym gubieniem się w tzw. stosie papierów i ciągłym nienadążaniem, jeśli nie wiesz jak sobie tak pracę organizować, żeby nie trzeba było brać nadgodzin i jeśli jesteś osobą chorującą na padaczkę albo masz inną przypadłość i boisz się rozmawiać ze współpracownikami i własnym przełożonym bądź pracodawcą , to poniższe porady są dla Ciebie :

1) Załatwiaj sprawy na bieżąco i tylko jedną na raz i najlepiej staraj się utrzymywać porządek na biurku, obok klawiatury pozostaw Dokumenty sprawy którą właśnie musisz rozstrzygnąć/opracować , a resztę Dokumentów pochowaj tematycznie w podpisane teczki, segregatory, naklej na nie jakieś widoczne podpisane rażące karteczki ( np.: jeśli temat dotyczy środowiska naklej zielona naklejkę itp.), wewnątrz segregatorów też podziel wszystko na miesiące, lata itd. Nigdy nie staraj się załatwiać kilku spraw naraz !

2) Rób rzeczy zgodnie z hierarchią ich ważności – wiadomo, jeśli otrzymujesz jakieś polecenie od swojego przełożonego /pracodawcy to musisz odłożyć wykonywaną właśnie pracę na później, ale nie zapomnij zapisać sobie na czym skończyłaś/eś. Jeśli masz 10 spraw i wszystkie wydają Ci się pilne, poukładaj je najpierw zgodnie z datą ważności .

3) Nie odkładaj decyzji na później – oczywiście jeśli dysponujesz już wszystkimi potrzebnymi danymi . Ta porada skierowana jest głównie do osób które np.: prowadzą różne spotkania na których zatwierdzane są decyzje . Bywa że na takich spotkaniach dochodzi jedynie do omówienia tematu, różnych kłótni i sprzeczek, a podjęcie decyzji jest przenoszone na kolejne spotkanie i tak traci się czas , cierpliwość i często nie docenia pracy innych którzy np.: przygotowali wszystkie materiały .

4) Zorganizuj pracę , nadzór, zastępstwa – bardzo często ambicja podpowiada nam żeby wszystko zrobić osobiście bez podziału obowiązków na innych współpracowników. Czasem nie ambicja a obawa przed utratą własnego stanowiska pracy jest tego powodem. Bywa też że po prostu współpraca z innymi kolegami i koleżankami w pracy nam się nie układa, bo np.: jesteśmy trochę dyskryminowani ze względu na swoje choroby i przypadłości , albo mamy taki charakter. Warto ustalić osobę która zastąpi nas w przypadku nieobecności .

5) Wykrzesaj w sobie entuzjazm do własnej pracy- ciesz się każdym nawet małym sukcesem, nawet bardzo prostym załatwieniem sprawy która należy do Twoich obowiązków w pracy, może nawet spróbuj poczytać cos więcej na temat tego co robisz w pracy, albo spróbuj zrobić dodatkowy kurs . I najważniejsze nie zawsze oczekuj wielkich podziękowań za okazaną pracę – ale Ty bądź zadowolony/na.

6) Naucz się relaksować w pracy – rób przerwy , bo bez nich i tak popełnia się błędy, wychodź na stołówkę na drugie śniadanie, umyj kubek, przetrzyj komputer i klawiaturę z kurzu, porozciągaj się przy biurku, zrób kilka podstawowych skłonów i ćwiczeń rozciągających. Pamiętaj że napięty mięsień to mięsień który pracuje – rozluźnij się ! Znudzenie, niechęć, niedowartościowanie, bezsens wykonywanej pracy, pośpiech, brak cierpliwości i ciągłe obawy – właśnie te czynniki emocjonalne męczą nas, pozbawiają odporności na przeziębienia i stres, zmniejszają wydajność pracy i powodują ból głowy w samej pracy a nawet po powrocie do domu . I niestety sam sen tego nie pokona , potrzebne są w pracy właśnie chwilowe rozluźnienia , a po pracy jak najwięcej pozytywnych emocji (np.: sport !)

7) W domu odpoczywaj od pracy – staraj się nie myśleć o pracy i obowiązkach , nie zabieraj tony papierów do domu, bo wieczorna praca i długie działanie w komputerze na pewno nie przyniesie takich efektów jak praca rano czy w południe ! Jeśli masz rodzinę staraj się właśnie swoim najbliższym poświęcić czas (wspólny spacer, zakupy, zaległości domowe np.: prace w ogródku).

Ja dodam od siebie jeszcze dwie bezcenne porady:
1) Poświęć raz – dwa razy w tygodniu chociaż godzinkę na siłownię , taniec, albo jakikolwiek inny sport , to naprawdę pomaga , także w pracy ! Masz więcej energii i sił do pracy , lepiej Ci się myśli i w ogóle funkcjonuje . Po dłuższym czasie takich wyczynów sportowych nabierasz pewności siebie a Twoja kondycja jest coraz lepsza .

2) Pośród ogółu wszelkich spraw nie zapominaj też o sobie – czasem zmiana fryzury, ubioru, nie drogiej biżuterii, makijażu, może spowodować totalną odmianę Ciebie i Twojego samopoczucia (a jeśli masz partnera – to On też to zauważy! ) .Pamiętaj że w każdym wieku, nie tylko szkolnym, studenckim , ale także w starszym wieku , możesz o siebie dbać i dzięki temu dobrze być postrzeganym przez ludzi , a może przede wszystkim w pracy i w towarzystwie w jakim się obracasz.


PADACZKA A PROWADZENIE POJAZDÓW (SAMOCHÓD, ROWER, MOTOR)

Na początku przypomnę kilka aktualnych informacji związanych z możliwością kierowania pojazdem mimo padaczki, bo nasze prawo i prawo Uni Europejskiej przewiduje taką możliwość , tylko czy warto ? Dobrze się zastanówmy czy na pewno chcemy to zrobić narażając często siebie i pasażerów na wypadek . Zastanówmy się czy biorąc całe życie leki działające na układ nerwowy , a przede wszystkim na mózg, warto usiąść za kierownicą , mimo nawet ogromnej poprawy stanu zdrowia …..czy warto ?......
Od końca czerwca 2011 osoby z padaczką, które od 2 lat nie miały napadu mogą posiadać prawo jazdy kat. A, A1, B, B1, B+E Z końcem czerwca 2011 rząd dostosował polskie prawo do Unijnej Dyrektywy 209 / 112 EC obowiązującej od 1,5 roku, a regulującej przepisy o uprawnieniach do kierowania pojazdem przez osoby chore na padaczkę. Dotychczasowe przepisy i powszechna praktyka w Polsce praktycznie eliminowała osoby z epilepsją z grona potencjalnych kierowców.
Temat uprawnień do kierowania własnym pojazdem dla osób chorych na choroby przewlekłe (zwłaszcza cukrzycę i padaczkę) zawsze wzbudzał liczne kontrowersje. Lekarze badający kandydatów na kierowców z reguły wykazywali postawę asekuracyjną, odmawiając automatycznie chorym na padaczkę prawa do kierowania pojazdem, często mimo pozytywnej rekomendacji lekarza neurologa. W rezultacie posiadanie prawa jazdy przez osobę z rozpoznaną kiedykolwiek epilepsją - było w Polsce praktycznie niemożliwe. Skutkiem tego, część chorych z rozpoznaniem padaczki, którzy od lat nie mieli napadu padaczkowego, zatajało informacje o chorobie, aby prawo jazdy otrzymać lub utrzymać.
Obecnie znowelizowane przepisy, dostosowane do prawa wspólnotowego umożliwiają przystąpienie do kursu osobom, które w ciągu ostatnich dwu lat nie miały napadu padaczkowego:
W przypadku osoby ubiegającej się o prawo jazdy kategorii A, A1, B, B1, B+E, T albo posiadającej prawo jazdy kategorii A, A1, B, B1, B+E, T, można wydawać prawo jazdy albo przedłużać okres jego ważności:
1) w przypadku osoby przyjmującej leki przeciwpadaczkowe - po przedstawieniu opinii neurologicznej potwierdzającej brak napadów padaczkowych w ciągu ostatnich dwóch lat leczenia. Po tym okresie osoba podlega badaniom kontrolnym co pół roku przez okres dwóch lat, następnie co rok przez kolejne 3 lata, a potem w zależności od wskazań lekarskich;
2) w przypadku osoby, która miała pierwszy w życiu napad padaczkowy - po przedstawieniu opinii neurologicznej potwierdzającej 12 miesięczny okres bez napadów.
W przypadku odstawienia leczenia kierowanie pojazdem jest bezwzględnie przeciwwskazane przez okres pierwszych 6 miesięcy od odstawienia leczenia. Po tym okresie osoba podlega badaniom kontrolnym co pół roku przez okres dwóch lat, następnie co rok przez kolejne 3 lata, a potem w zależności od wskazań lekarskich.
W okresie korekty leczenia pod kontrolą lekarza specjalisty neurologa wskazane jest wstrzymanie się od kierowania pojazdem.
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do kierowania pojazdem jest wystąpienie napadu padaczkowego w ciągu ostatnich dwóch lat choroby. Ponowne ubieganie się o kierowanie pojazdami jest możliwe po spełnieniu warunków określonych w ust. 4 pkt 1.
Osoba posiadająca prawo jazdy kategorii A, A1, B, B1, B+E, T, u której kiedykolwiek rozpoznano padaczkę bądź kiedykolwiek wystąpił napad o symptomatologii padaczkowej, nie może być uznana za zdolną do kierowania pojazdami w ramach obowiązków służbowych.

Czytaj całość rozporządzenia NA STRONIE : http://www.mz.gov.pl/wwwfiles/ma_struktura/docs/zal3_4_pojazdy_30082010.pdf
Z drugiej strony zaostrzono przepisy dotyczące lekarzy, którzy są zobowiązani do informowania organu wydającego prawo jazdy o rozpoznaniu padaczki w celu oceny predyspozycji chorego do kierowania pojazdami na podst. Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 kwietnia 2011 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 88, poz. 503)


kredyt bez bik (gość) 2012-08-13
http://kredyt-bez-bik.info.pl/
MariaMagdalenaB 2012-08-13
Bardzo podoba mi sie Twój blog. Ja też uważam,że ludzie chorzy na padaczkę, nie powinni rezygnowac z życia zawodowego i rozrywek.
Pozdrawiam :)
Gosia (gość) 2013-03-11
chcialam prosic o spotkanie jesli to mozliwe. mam epilepsje, dawno nie mieszkalam polsce, co nie ulatwia odnalzienia sie. nei oczekuje wspolczucia, wrecz przeciwnie sadze ze mam duzo do zaoferowania, chcialabym pomagac ludziom takim jak ja. nie wiem od czego zaczac, nie wiem nawet czy mi odpiszesz. prosze o spotkanie. dostosuje ie i dojade. kontakt do mnie 880443474, badz na maila malrza@gmail.com
Ania Nusia (gość) 2014-02-20
Witaj Gosiu, mam problem z rejestrają na Twoim Blogu. Pisalam komentarz wczoraj ale postanowilam spróbowac jeszcze raz. Nie wiem czy został opublikowany. Choruje na epi od dziecka. Rowniez zaczełam pisac bloga aby pokazac,ze warto pomimo wszystko szukać szcześcia w życiu i się nie poddawać. czesto wmoich postach pojawia sie pojęcie szczęścia pomimo.... O padaczce nie pisze wprost pomijajac pierwsze wpisy. Nie potrafie opisac dokładnie tego wszystkiego, raz ze jest to dla mnie zbyt trude dwa powod jest napisany wtym poście:http://epihappy.blogspot.com/2013/07/czchow-izupenie-inna-basztanie-do.html
Jeśli bedziesz miała ochotę skontaktuj sie ze mną na blogu bądź na adres ganna83@02.pl Pozdrawiam Cię serdecznie.
Zobacz serwisy INTERIA.PL